Zo van die emo-momentjes

Ik ben een blog begonnen om Zed zijn verhaal te delen, opzoek naar nog mensen met Col4a1. Maar ook voor mezelf. Ik weet jullie verwachten juni deel 2 maar ik heb weer zo 1 van die emo momentjes.

Hier zit ik dan een zondag avond (september) helemaal alleen. Kevin die speciaal voor ons gezin een extra 12 uren nacht shift doet.

Tot twee minuten geleden had ik Zed op mijn schoot. Hij heeft net twee uur moeilijk gedaan, waarom weet ik ook niet, echt heel zielig huilen. We keken samen naar America’s got talent. En plotseling tussen zijn tranen en gehuil, kwam het besef, het besef dat hij altijd anders zal zijn, dat mensen hem anders zullen bezien, dat mensen zijn hartje zullen breken (bewust en onbewust). Dit was niet de toekomst die ik voor mijn kind voor ogen had. Ondertussen begonnen mijn tranen ook te stromen.

Waarom Zed? Waarom wij? De pijn die ik voel is onmenselijk groot.

Ik weet dit is heavy materiaal, maar hoe graag ik het ook wil, im only human just like you… en ik wil ook laten zien dat ik niet alleen maar sterk wil over komen. Ik ben ook breekbaar… wel minstens 1x week.

Ik weet ook wel dat in de toekomst alles “beter” zal gaan, want dat is hetgeen dat ik dikwijls hoor als ik toch mijn bezorgdheid of pijn uit. Maar soms eist mijn lijf dat ik ff blijf stil staan bij deze hele shit-storm en het dus ook oké is om mijn verdriet te voelen. Verdriet voor het kind dat we niet gekregen hebben. De woorden van de gynaecoloog echo’n door mijn hoofd… alles is perfect in orde. Tot dat het opeens niet meer zo lijkt te zijn. En wat dan?

Deze maand is ook gewoon een emotioneel zware maand. Verschillende onderzoeken in het UZA, waaronder een nieuwe MRI en de uitslag ervan alsook alles over de Col4a1 en waar deze vandaan komt. En wat deze klote ziekte nog in petto heeft voor zijn lijfje.

En in the middle of it all, Zed zijn 1ste verjaardag. En hier zijn de tranen weer.

Dit is niet hoe ik zijn eerste verjaardag voor ogen had. Want hoe ik het ook draai of keer, positief bekijk of niet. Zed die 1 jaar word is heel confronterend. Het is een heel raar jaar geweest. En zedje kan niet wat een 1jarig kind moet kunnen. En dat pikt verdomme zo hard. Ik hou zo ontzettend veel van hem… zoveel dat het pijn doet.

Neen. Ik geef niet op. Zed doet dat ook niet.

Voor Zed:

Lieve schat, voor jou eerste verjaardag wens ik dat jij ooit de dingen zal doen die mss niemand voor mogelijk houd… en gebeurt dat niet dan ben je nog steeds our precious little miracle! ❤️

Liefs mama.

Gepubliceerd door

col4aeentje

Ik ben mama van 3 prachtige zoontjes, hun namen zijn Nio, Dax en Zed. Zed heeft een genetische afwijking, Col4a1. Deze blog gaat hierover en hoe we hier met omgaan.

6 gedachten over “Zo van die emo-momentjes”

  1. Heel herkenbaar… Het leven is niet eerlijk, we willen onze kindjes beschermen maar we kunnen niet. Lucie wordt 7 december 1 jaar en ik weet nu al dat ik die dag zal lachen en huilen. En het is zo confronterend als je leeftijdsgenootjes ziet he.

    En ja, ook hier perfecte echo’s bij de gynaecoloog 😔.

    Vrijdag hadden wij ook een volledige dag met onderzoeken en dat vreet echt zoveel energie!

    En je hoeft je idd niet altijd sterk te houden, je bent ook maar een mens en had het zo graag anders gewild voor je kleine zedje!

    Soms voel je je een paar dagen of weken redelijk goed en kan de werkelijkheid zo binnen vallen vind ik…

    Dikke knuffel!

    Like

    1. Ja zo is het idd! Het gaat een tijdje goed en dan bam! Komt de realiteit je ff terug met je voeten op de grond zetten. Zed verjaard nu de 15de en idd lachen en huilen… pfff waarom net onze schatjes… ik weet dat ik zo niet mag denken maar toch… algoed dat Zed zo een happy kereltje is als hij goed is…. hij maakt met 1 glimlach mijn dag goed… merci vr je reactie! ❤️

      Like

  2. Zo mooi verwoord!! Er zijn heel veel dingen die je schrijft die heel herkenbaar zijn bij ons met mijn zoon intss 16jaar… het enigste waarvoor ik leef is mijn zoontje! Als hij blij is en gelukkig is dit het voornaamste. Ik leef dag per dag en geniet van de mooie momenten, als er dan andere dagen tsszitten probeer ik altijd positief erdoor te gaan, al is dit niet evident! Maar optimisme en positiviteit is het enigste wat me recht en sterk houdt!! Je bent heel goed bezig met een gouden hart!!! Xxx

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s