Cos

Gisteren (maandag) moesten we naar het Cos (centrum voor ontwikkelingsstoornissen).

Wat tot nu toe moeilijk in te schatten was, hoever hij fysiek en mentaal stond. Is nu geweten…

We moesten bij de psychologe, kinesiste, logopediste en neuroloog binnen. Van 8.30 tot 13 u waren we daar. Terwijl we daar in de wachtzaal zaten werden we aangesproken door andere ouders, zij herkenden Zed door onze laatste post van zijn spalkjes… echt fijn om zo onverwacht iemand uit de specialneedsgroepen te ontmoeten in het echt! 😊

Het was geen enge ervaring ofzo… eerder een rustige gemoedelijke sfeer. Tot het moment dat de neuroloog ons terug kwam halen nadat ze in team de resultaten had besproken.

Ik voelde me toch ineens een beetje nerveus.

De neuroloog begon meteen met de feiten.

“Zed is nu een dikke 13 maanden. Zijn ontwikkeling zit echter nog niet zo ver.”

Ze kucht even. “Mentaal zit hij ongeveer op 6 maanden.” “Sociaal-emotioneel zit hij rond de 7-8 maanden.” “En dan fysiek…. tja (grof) motorisch zit hij op 1 maand 10 dagen.”

Ze zwijgt even om alles te laten bezinken. Ik weet dat we dit al wel dachten, maar het zo bevestigd krijgen op papier… het is toch weer ff slikken.

De neuroloog kucht weer en gaat verder. “Ik zou graag terug thuisbegeleiding logopedie opstarten, maar dan rond communicatie. Ons vermoeden is dat hij waarschijnlijk nooit goed woorden zal kunnen vormen omwille van de slechte coördinatie in de spieren en dat hij het zo zwaar heeft. We willen hem nu al sturen zodat hij ooit toch op 1 of andere manier zal communiceren. Graag zou ik ook motorische thuisbegeleiding opstarten, zij kunnen alles van papierwerk enzo in oog houden, maar ook rond zijn motorische problematiek je wat sturen. Verder start ik ook het dossier voor het vaph.”

Eindelijk! Want Zed word al twee maanden in de zetel gewassen met een washandje omdat in bad gaan zonder veilige hulpmiddelen geen optie meer was. Op deze manier kunnen we een aangepaste badstoel krijgen!

Daarom dat ik dus gestopt ben met werken! Want al die thuisbegeleiding, kine, osteopaat, zwemtherapie. Ze wil dat alles word gecombineerd.

Op het einde van het gesprek volgen nog de woorden die geen enkele ouder wil horen.

“Te weinig vooruitgang, hij is zwaar gehandicapt. ”

En hoewel we dit ergens al wel wisten zijn we toch buiten gestapt met een heel ander gevoel… terug onzekerheid…

Zed zelf heeft er niks van gemerkt en is gewoon zijn happy zelve gebleven 😊

Groetjes,

Vicky en Zed